1999 Euroleague Final: Zalgiris Kaunas vs. Kinder Bologna

Yukarıdaki video 1999 yılında Münih’te gerçekleşen Final-Four organizasyonundan… Tıpkı bu sezon olduğu gibi, o zaman da Final-Four CINE 5 ekranlarından şifreli olarak yayınlanıyordu yanılmıyorsam. Türkiye Ligi maçları için decoder vardı evde neyse ki, o sayede tamamını izleyebilmiştim organizasyonun. Beklenen, önceki iki yılın şampiyonları Kinder Bologna ve Olympiakos’un final oynamasıydı aslında başlangıçta. Finalde sürpriz bir takım olacaksa, Münih’e belki de en büyük seyirci desteğiyle gelmiş, Carlton Myers, Arturas Karnisovas, Damir Mulaömerovic, Gregor Fucka, Marko Jaric Lima gibi oyunculardan oluşan gayet görkemli bir kadroya sahip TeamSystem Bologna olurdu bu takım muhtemelen. Dörtlüyü tamamlayan Litvanya ekibi Zalgiris Kaunas ise underdog bile değildi neredeyse… Zaten buraya kadar gelmeleri bir Külkedisi masalıydı başlı başına. Fenerbahçe, Tau Ceramica, TDK Manresa, Kızılyıldız, Varese ve iki Rus takımı Saratov ve Samara ile birlikte Euroleague organizasyonunun o sezonki çaylak grubunu oluşturuyorlardı sezon başında. Bunlardan hangisinin ön plana çıkacağı konusunda da bir tahmin hakkı olsa, kimse bu hakkını Zalgiris için kullanmazdı sanırım. Ancak bir sezon önce daha küçük çaplı bir sürprize imza atıp, finalde İtalyanlar’ın süper gücü Stefanel Milano’yu alt ederek Saporta Kupası’na uzanan bu kadro birkaç takviyeyle Avrupa’nın 1 numaralı organizasyonunda en son noktaya kadar ulaşıyordu.


Takviye demişken, aslında bir Litvanya takımı için gayet önemli isimlerin kadroya katıldığını söyleyebiliriz. Ancak o sezon zaten olağan dışı bir sezondu. NBA’de süregelen lokavt krizi nedeniyle sezonun oynanması riske girmişti ve bu ligdeki düşük ölçekte kontrat sahibi oyuncular Avrupa seçeneğini değerlendirmeye başlamıştı. Birçoğu da küçük çaplı bir süperyıldıza dönüştü eski kıtada. Shammond Williams da Ülkerspor’a gelmişti hatta sanıyorum o dönemde. Önceki sezon New York Knicks ile 27 maça çıkmış veteran shooting guard Anthony Bowie ve Boston Celtics forması giymiş oyun kurucu Tyus Edney Kaunas’a getirildi. Bu oyuncuların önderliğindeki takımda Jonas Kazlauskas’ın iyi bir de yerli kadrosu vardı. Bunların çoğu o gün için isimsiz oyunculardı pek tabi, Avrupa sadece bir sezon önce Saporta Kupası başarısında başrolü oynayan Saulius Stombergas’ın ismine aşinaydı muhtemelen. Dönemin kalburüstü uzunlarından UCLA mezunu Çek Jiri Zidek de kadrodaki önemli isimlerdendi. Aslında Zidek’in şampiyonluğa katkısı sahaya koyduğu oyundan da fazlaydı. O dönem Murat Murathanoğlu’nun da sıkça vurguladığı gibi Edney, 1995 yılında NCAA şampiyonluğunu kazanan takımda Zidek ile birlikte yer alıyordu. Avrupa’ya geri dönüş kararı alan Zidek ile anlaşan Zalgiris, bunun arkasından Zidek’in önerisiyle Edney ismine yöneliyordu. Zidek’in teklifine devam eden lokavt sebebiyle daha sıcak yaklaşan Edney, o dönemde Litvanya’nın yerini haritada bulabilecek durumda bile değildi muhtemelen. Belki de hikayesi en güzel şampiyonlarından biridir Euroleague’in bu takım. O yüzden parantez açmak istedim. Biraz da Olympiahalle üzerinde oynanan maçlara değinelim…

Ondan önce Zalgiris’in grup aşamasından sonra önce Ülkerspor, sonra da Efes Pilsen’i elediğini not düşelim. Bizimkiler kerametin Stombergas’ta olduğunu düşünmüş olacak ki, oyuncunun yolu her iki kulüpten de geçti. Ama özellikle Efes Pilsen’de geçirdiği sezonda bekleneni vermekten çok uzaktı gibi hatırlıyorum. O sıralar 7 numaranın uğursuzluğuna inanırdım bizim takım için. Charles Smith?

İlk maç Bologna derbisi. Tıpkı bu sezonki ilk yarı final mücadelesi gibi. Salonda büyük bir gerginlik var, eller titriyor, sert savunmaların etkisiyle de şutlar kaçıyor. Skor 62-57 Kinder lehine. Ettore Messina bir kez daha finalde. TeamSystem olan Bologna’da Myers ve Jaric’e skorda yardımcı olan pek kimse yok. Jaric de o zamanlar Latsis yine hafızama güvenecek olursam… O zamanlar toy olan Fucka ve Andrew Betts gibi adamlar Radoslav Nesterovic’e ilaç olamazken, Predrag Danilovic ve Antoine Rigaudeau gibi dönemin büyük yıldızlarına Hugo Sconochini ve Alessandro Abbio gibi güvenilir rol oyuncuları yardımcı oluyor. Derken iç karartıcı reklam kuşağı başlıyor, İtalyan taraftarlardan koltuğuna çökmüş olanlar dışında pek kimse salonda kalmıyor. Maçı pazarlamak için tek yol, Avrupa devi Olympiakos’un sahaya çıkacak olması. Arjan Komazec, Dragan Tarlac, babanın telaffuzuyla ölümsüzleşen Anthony Goldwire, Dimitris Papanikolaou, Panagiotis Fassoulas, Milan Tomic, Johnny Rogers ve Fabricio Oberto gibi bir kadro, İspanyol takımı olsa “Los Galacticos” uygun görülürdü heralde… Ancak maçta kimsenin beklemediği acayip şeyler oluyor, Bowie-Edney ikilisine kenardan adsız sansız bir 10 numara destek çıkıyor ve kıpkırmızı salonda üçüncü çeyrekle beraber çıt çıkmıyor. Taraftarların yüzleri de forma renklerine uyumlu bir hal alıyor maçın bitiminde. Bir avuç Zalgiris taraftarı ise gördüklerine inanamıyor muhtemelen.


Bunun üzerine finalde İtalyan devine karşı Zalgiris galibiyeti, kulağa Hollywood senaryosu bile olamayacak kadar saçma geliyor. Ama ilk yarıda bir tokat da Kinder yiyor. Rigaudeau ikinci yarıda maçı tek başına geri getirmeye çalışıyor. Danilovic ve Abbio kayıplarda iken, Sconochini büyük katkı koyuyor kenardan gelip. Zaten pozisyonuna göre kalıplı bir oyuncudur, sanırım bir mismatch yakalamıştı o maçta da… Herkes son saniyeye kadar Kinder’in döneceğine inanıyor, ya da Zalgiris’in Avrupa’nın en büyüğü olacağına inanamıyor. Sconochini faul çizgisinden, Rigaudeau üçlüğün dışından sürekli üretiyor. Fakat karşıda iki oyuncu ile yenemeyeceğin bir “takım” var. Kupa töreninde Edney, neyi başardıklarının pek de farkında gözükmüyor. Eski takım arkadaşı Zidek, ona teşekkür ediyor muhtemelen. Salondaki yeşilliler de Zidek’e… Aslında Kinder hücum ederken gelen ıslıkların büyük bir kısmının sahibi TeamSystem taraftarları. En az Zalgiris taraftarı kadar mutlu dönüyorlar memleketlerine, bozulan ezeli rakiplerinin façası ne de olsa…


Dağınık bir yazı oldu aslında, bu da öyle bir anı işte. MM gibi “Anthony Goldwire” diyebilmek istiyorum. Maçın tamamına YouTube üzerinden ulaşılabilir, fakat pek pratik gözükmüyor. Normal adamın yapacağı iş değil 12 tane 10 dakikalık videoyu ardı ardına izlemek. Maçın tamamının linkini edinmeye çalışacağım. Buraya bir yerlere eklerim o zaman… Yalnız kadrodaki oyuncuların yaş dağılımına bakıyorum da veteran Bowie ve kupayı kaldıran 27 yaşındaki kaptanı bir kenara koyacak olursak rotasyonun tamamı 23-25 yaş aralığında. “Kolej takımı hüviyetinde” demek istemişimdir hep bu blogun bir köşesinde zaten…

Zalgiris Kaunas 1998-99:
4 Tyus Edney (1.78, 25, G) – 5 Mindaugas Zukauskas (2.01, 23, F) – 6 Giedrius Gustas (1.90, 18, G) – 7 Saulius Stombergas (2.03, 25, F) – 8 Marius Basinkas (1.98, 17, F) – 9 Eurelijus Zukauskas (2.18, 25, C) – 10 Dainius Adomaitis (2.01, 24, F) – 11 Jiri Zidek (2.12, 25, C) – 12 Tomas Masiulis (2.03, 23, F) – 13 Darius Maskoliunas (1.94, 27, G) – 14 Anthony Lee Bowie (1.98, 35, G) – 15 Kestutis Sestokas (2.02, 22, F)

3 thoughts on “1999 Euroleague Final: Zalgiris Kaunas vs. Kinder Bologna”

  1. harika bi yazı ve video… O sene Zalgris Efes'i de Ülker'i de İpekçi'de yendiğinde salondaydım. Hadi Ülker neyse ama Efes'in 2-0 ile geçileceğini tahmin etmiyordum. Berbat bir sezondu. Bu sezondan sonra Efes kadrosunda ilk defa gençleştirme operasyonuna gitti. Naumoski ile bile yollar ayrıldı. Ertesi sezon Final 4'da Efes Pilsen de vardı..

  2. benim de yazarken en çok zevk aldığım yazılardan biri oldu.. araştırma safhasında özellikle büyük ölçekte bi hafıza sınaması oldu.. olympiakos formalı oberto, alessandro frosini, tdk manresa…. bunlar hep beynimin karanlık yerlerinden çıkageldiler..

  3. Ben de çeyrek finaldeki mücadelemizi unutamam.. O maçı Efes alabilirdi. O dönemlerde son dakikalarına önde girdiğimiz maçları kolay kolay kaybetmeyen bir takımdı Efes. Ama 69-68 kaybettik. Son saniyedeki Ufuk kaçan basketinden çok Drobnjak'ın kaçırdığı bomboş ters turnikeye ve Ufuk kaçırdığı hızlı hücum turnikesinden sonra dönüşte Bowie'den yediğimiz 3lüğe yanarım:)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *